Isolatiechips in de kruipruimte vormen een lichte isolatielaag op de bodem. Ze verminderen warmteverlies via de vloer en kunnen de verdamping van vocht uit de bodem beperken. De chips zijn vooral een optie als de kruipruimte laag of lastig bereikbaar is, omdat ze via een opening kunnen worden ingeblazen.
Isolatiechips liggen op de bodem en worden niet tegen de vloer bevestigd. Daardoor is het effect op een koude vloer meestal kleiner dan bij goede isolatie direct onder de vloer.
Hoe werken isolatiechips in de kruipruimte?
Isolatiechips zijn lichte stukjes kunststof waar lucht tussen zit. Samen vormen ze een laag die warmte minder makkelijk doorlaat. Sommige chips hebben een S-vorm, waardoor ze in elkaar kunnen haken. Ligt er water op de bodem, dan kunnen geschikte chips daarop blijven drijven.
Een laag chips kan de verdamping van bodemvocht naar de lucht in de kruipruimte verminderen. Ze nemen de oorzaak van vocht of water niet weg. Bij een lekkage of een ander vochtprobleem is het daarom verstandig eerst de oorzaak aan te pakken.
Hoe dik moet de laag isolatiechips zijn?
Een gebruikelijke richtlijn is een laag van ongeveer 20 tot 30 centimeter. De geschikte dikte hangt af van het product, de beschikbare ruimte en de gewenste isolatiewaarde. Een dikkere laag vraagt meer materiaal en laat minder werkruimte over.
Voor een laag van 20 tot 30 centimeter heb je per vierkante meter ongeveer 200 tot 300 liter chips nodig. Bij een bodem van 10 vierkante meter komt dat neer op ongeveer 2.000 tot 3.000 liter. Dit is een richtlijn: de benodigde hoeveelheid kan per product en situatie verschillen.
De laag moet zo gelijkmatig mogelijk over de bodem liggen. Is de kruipruimte door muren in aparte vakken verdeeld, dan moet elk vak bereikbaar zijn. Anders blijven delen van de bodem onbedekt.
De voordelen en nadelen van isolatiechips
Het grootste voordeel van isolatiechips is dat je ze ook kunt aanbrengen als er weinig ruimte is om onder de vloer te werken. Ze zijn licht en geschikte chips blijven drijven als er water in de kruipruimte staat.
Er zijn ook nadelen. Leidingen en de bodem zijn na het aanbrengen minder goed te zien en te bereiken. Bij werkzaamheden kunnen de losse chips in de weg liggen of verspreid raken. De laag neemt daarnaast ruimte in, terwijl er genoeg luchtcirculatie in de kruipruimte moet blijven.
Kun je goed bij de onderkant van de vloer en wil je vooral een warmere vloer, dan is directe vloerisolatie vaak een betere keuze. Chips op de bodem zijn vooral interessant wanneer die onderkant moeilijk bereikbaar is.
Isolatiechips aanbrengen en verwijderen
Chips worden via het kruipluik of een andere opening ingebracht en over de bodem verdeeld. Bij een lage kruipruimte kan dat met een blaasslang. Let erop dat alle vakken worden gevuld en dat ventilatieopeningen vrij blijven.
Moeten de chips later weg voor werkzaamheden? Dan kunnen ze worden opgezogen of, als de ruimte goed bereikbaar is, worden opgeschept en in zakken verzameld. Schoon materiaal kan soms opnieuw worden gebruikt. Vraag bij vervuild materiaal aan de gemeente of afvalverwerker hoe je het moet afvoeren.
Zelf onder de vloer werken is niet altijd veilig. Ga bij een rioollucht, onbekende dampen of onvoldoende ventilatie de kruipruimte niet in en laat de situatie eerst beoordelen.
Wat kosten isolatiechips?
De prijs hangt af van de oppervlakte, de laagdikte en het soort chips. Laat je ze aanbrengen, dan tellen ook de bereikbaarheid, het aantal afzonderlijke vakken en het werk voor de plaatsing mee. Bij verwijdering spelen de hoeveelheid en de afvoer van het materiaal een rol.
Vraag bij een offerte hoeveel liter chips wordt aangebracht en welke laagdikte daarbij hoort. Zo kun je aanbiedingen vergelijken op de laag die uiteindelijk op de bodem komt te liggen.