Een nieuwe fundering koppelen aan een bestaande fundering kan met wapeningsstaven die in het oude beton worden verankerd en met de wapening van het nieuwe deel worden verbonden. Maar vastkoppelen is niet altijd verstandig. Als beide funderingen verschillend kunnen zakken, kan een zelfstandige fundering met een voeg ertussen beter zijn.
Bij een aanbouw is de aansluiting een constructieve keuze. Een constructeur bepaalt op basis van de bestaande fundering, de ondergrond en het gewicht van de aanbouw of koppelen verantwoord is.
Nieuwe fundering koppelen aan bestaande fundering met stekken
Een veelgebruikte manier om funderingen te verbinden is met stekken: stalen wapeningsstaven die uit de bestaande fundering steken en in de nieuwe fundering worden opgenomen. Daarvoor worden gaten in het bestaande beton geboord. De staven worden daarin vaak met een chemisch anker vastgezet, een speciale lijm voor verankeringen in beton.
De uitstekende staven worden verbonden met de wapening van de nieuwe fundering. Daarna wordt het nieuwe beton gestort. Zo kan de aansluiting krachten overbrengen tussen het oude en het nieuwe deel. Die verbinding werkt alleen goed als het bestaande beton sterk genoeg is en de stekken op de juiste manier zijn ontworpen en geplaatst.
De constructeur bepaalt onder meer het aantal stekken, de plaats en de verankeringsdiepte. Ook het boren vraagt aandacht: bestaande wapening raken of te dicht bij een rand boren kan de oude fundering beschadigen. De gaten moeten geschikt zijn voor het gekozen anker en volgens de voorschriften van de fabrikant worden gereinigd en gevuld.
Wanneer is een voeg beter dan vastkoppelen?
Een aanbouw en een huis kunnen verschillend zakken. Dat kan bijvoorbeeld gebeuren als de nieuwe fundering anders is opgebouwd of als de belasting verschilt. Een starre verbinding kan die beweging niet zomaar volgen. Daardoor kunnen bij de aansluiting scheuren of ongewenste krachten ontstaan.
In zo’n situatie kan de constructeur kiezen voor een onafhankelijke fundering met een voeg. De nieuwe fundering draagt dan zelfstandig en zit niet constructief vast aan de oude. Die scheiding moet ook in de aansluitende constructie passend worden uitgewerkt. Tegen de oude fundering aan storten is niet hetzelfde als een berekende verbinding maken.
Een voeg is geen garantie dat er geen schade ontstaat. Ook een zelfstandige aanbouw moet zo zijn ontworpen dat de verwachte bewegingen aanvaardbaar blijven en de aansluiting bruikbaar en waterdicht is.
Zo wordt de aansluiting voorbereid
- De bestaande fundering in kaart brengen: de constructeur bekijkt beschikbare bouwtekeningen en laat zo nodig de fundering plaatselijk vrijmaken. Het type, de afmetingen en de staat van het beton bepalen mede wat mogelijk is.
- De aansluiting ontwerpen: op basis van de belastingen en de ondergrond volgt de keuze voor koppelen of scheiden. Bij een koppeling worden ook de stekken en hun plaats vastgelegd.
- De werkzaamheden uitvoeren: de aannemer graaft zorgvuldig, brengt de gekozen aansluiting aan en stort de nieuwe fundering volgens het constructieplan.
Laat niet zomaar onder of langs de bestaande fundering diep uitgraven. De grond kan de oude fundering ondersteunen. Een verkeerde ontgraving kan de woning instabiel maken; soms zijn tijdelijke ondersteuningen of gefaseerd graafwerk nodig.
Voor een aanbouw of constructieve wijziging kunnen vergunningen of meldingen nodig zijn. Via het Omgevingsloket zie je welke regels voor jouw situatie gelden. Leg de gekozen aansluiting ook vast op de constructietekening, zodat de aannemer weet of de twee funderingen verbonden of juist gescheiden moeten blijven.