Voor de waterdichting van een kelder breng je een waterkerende laag aan op de wanden en vloer, of herstel je plaatselijke lekken in de constructie. Welke aanpak werkt, hangt af van de plek waar water binnenkomt, de staat van de kelder en de bereikbaarheid van de buitenkant.
Een afdichting aan de buitenkant houdt water tegen voordat het de wand binnendringt. Bij een bestaande woning is de buitenkant niet altijd bereikbaar. Dan kan een systeem aan de binnenkant of een plaatselijke reparatie een oplossing zijn.
Waterdichting van de kelder aan de binnen- of buitenkant
Bij waterdichting aan de buitenkant komt de beschermende laag aan de kant waar het grondwater tegen de kelder drukt. Dat beschermt ook de kelderwand zelf tegen binnendringend water. Deze aanpak ligt voor de hand als de buitenwand al bereikbaar is, bijvoorbeeld tijdens de bouw.
Bij een bestaande kelder moet de grond langs de wand meestal eerst worden weggehaald. Dat maakt het werk ingrijpend en duurder, zeker als er een terras, leidingen of andere bebouwing naast de woning liggen. Laat graafwerk bij een fundering beoordelen en uitvoeren door een deskundige.
Een waterdichte laag aan de binnenkant is vaak praktischer wanneer uitgraven niet kan. Het water kan dan nog wel in de buitenzijde van de wand komen. De binnenlaag moet daarom geschikt zijn voor de waterdruk die er van buitenaf op staat. Ook moet duidelijk zijn hoe de afdichting aansluit op de vloer en de rest van de constructie.
Een gesloten waterkering vraagt om meer dan een laag op de muur
Een kelder is pas goed beschermd als de verschillende delen van de waterkering op elkaar aansluiten. Vooral de overgang tussen wand en vloer verdient aandacht. Daar kunnen kleine openingen ontstaan waar water zijn weg naar binnen vindt.
Bij de voorbereiding van een waterdichtingssysteem zijn dit de belangrijkste aandachtspunten:
- Ondergrond: losse verf, afbrokkelende delen en vuil moeten weg, zodat het systeem goed kan hechten.
- Scheuren en gaten: beschadigingen worden hersteld met een materiaal dat past bij de ondergrond en de lekkage.
- Wand-vloeraansluiting: de afdichting van de wand moet aansluiten op die van de vloer.
- Leidingdoorvoeren: rondom buizen moet de waterkering doorlopen, ook als de leiding iets beweegt.
- Aansluiting op bestaande lagen: een nieuwe laag moet aansluiten op de waterkering die er al is. Anders kan water langs de rand alsnog binnenkomen.
Bij een gemetselde kelder zijn ook de voegen van belang. Zitten die los of is het metselwerk beschadigd, dan is alleen een nieuwe oppervlaktelaag niet genoeg. Bij beton kunnen scheuren, stortnaden en plekken met slecht verdicht beton lekken.
Welk materiaal is geschikt?
Er bestaan verschillende systemen voor kelderwaterdichting. Een cementgebonden dichtingsmortel kan geschikt zijn voor een minerale ondergrond, zoals beton of metselwerk. Voor de buitenkant worden ook bitumineuze of rubberachtige afdichtingslagen gebruikt. Welk product past, hangt onder meer af van de ondergrond en de druk van het water.
Een gewone verflaag of een waterafstotend middel is niet automatisch bestand tegen drukkend grondwater. Ook een waterdichte mortel werkt alleen goed als deze op de juiste ondergrond wordt aangebracht en aansluit op de rest van de waterkering. Actief stromend water vraagt vaak eerst om een geschikte stopmortel of een andere plaatselijke ingreep.
Voor een lek in een scheur of aansluiting kan een specialist een afdichtend materiaal inbrengen. Dat kan een plaatselijke oplossing zijn, maar maakt niet vanzelf de hele kelder waterdicht.
Wat kost waterdichting van een kelder?
Als algemene richtlijn liggen de kosten vaak rond €50 tot €150 per m², inclusief materiaal en arbeid. De uiteindelijke prijs hangt af van de gekozen methode, de staat van de ondergrond en de bereikbaarheid. Uitgraven, herstel van beschadigingen en een ingewikkelde aansluiting kunnen de kosten verhogen.
Let bij offertes niet alleen op de prijs per vierkante meter. Een lagere prijs is lastig te vergelijken als de ene offerte alleen de wanden behandelt en de andere ook de vloer, naden en doorvoeren meeneemt. Laat vastleggen welke oppervlakken worden aangepakt, welke voorbereiding nodig is en wat onder de garantie valt.
Zelf uitvoeren of uitbesteden?
Een ervaren klusser kan een bereikbare, stevige ondergrond voorbereiden en soms zelf een geschikt afdichtingsproduct aanbrengen. Dat is vooral een optie als duidelijk is waar het vocht vandaan komt en er geen sprake is van actieve lekkage of merkbare waterdruk. Volg daarbij de productinstructies voor de ondergrond, laagdikte en droogtijd.
Schakel een specialist in als water door een scheur stroomt, de wand beschadigd is of het lek op meerdere plekken terugkomt. Ook bij twijfel over de draagkracht van de constructie is deskundig onderzoek verstandig. Een laag over een onbekend probleem kan het lek tijdelijk verbergen, terwijl water elders een uitweg zoekt.
Veelgestelde vragen over kelderwaterdichting
Kan elke kelder aan de binnenkant waterdicht worden gemaakt?
Niet altijd met dezelfde methode. De constructie moet de waterdruk kunnen opvangen en de binnenafdichting moet daarop zijn afgestemd. Bij ernstige schade of moeilijk bereikbare aansluitingen is aanvullend herstel nodig.
Is waterdicht beton genoeg?
Beton kan zelf weinig water doorlaten, maar aansluitingen, scheuren en leidingdoorvoeren blijven mogelijke lekpunten. De waterdichting moet daarom als geheel worden bekeken.
Maakt waterdichting een kelder meteen droog?
Nee. Nadat de aanvoer van water is gestopt, kan aanwezig vocht nog in de wanden en vloer zitten. Dat moet de tijd krijgen om te drogen.
Begin met het aanwijzen van de lekplek en kies daarna een systeem dat past bij de waterdruk, de constructie en de bereikbare zijde van de kelder. Besteed bij de uitvoering vooral aandacht aan de aansluiting tussen wand en vloer.